Sa kuwento ng Parabula ng Banga, Inaya ng porselanang banga ang bangang lupana maligo sa lawa, Ngunit kahit pinagbawalan na sya ng kanyang ina na huwag makikisama sa hindi nila kauri ay hindi nya pa rin ito pinansin bagkus sumama pa rin ito sa bangang porselana. Sa madaling salita sinuway nya ang utos o ang habilin sa kanya ng kanyang ina kaya sa huli nagsisi sya sa kanyang ginawa at ninais nyang sanay sinunod o nakinig na lamang sya.
Sa parabulang ito mas naintindihan ko ang panig ng isang magulang. Kung bakit halos lahat sa kanila ay istrikto o parang mas tamang sabihin na lahat sila ay istrikto lalo na sa kanilang anak na babae dahil iniisip lamang pala nila ang kapakanan o ang nakakabuti para dito. At ginagawa lamang nila ito para hindi mapariwara o mawala sa tamang landas ang kanilang anak at marahil ayaw din nila itong pagsisihan sa huli ang maling disisyon na ginawa na maaaring pagdusahan nila habang buhay.
Sa panig naman ng bangang lupa o ng anak masasabi kong syempre kahit papaano ay naintindihan ko sya dahil maaaring nadala lang sya ng kayang bugso ng damdamin o ng kanyang emosyon kaya hindi nya na naisip kung ano ang pwedeng manyari o ang pwedeng maging resulta ng kanyang gagawin o ginawa.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento