Sabado't Linggo

      Pagkagising na pagkagising ko ng umaga ika 21 ng Nobyembre agad na akong dumiretso sa aming lamesa sapagkat nakaramdam ako ng gutom. Pagkatapos kong kumain dumiretso naman ako sa aming palikuran upang maligo dahil kailangan kong maglaba ng maaga11:00 na noon ng mapagisipan kong kumain pagkatapos ay naglaba na ako agad. Hapon na ako ng matapos ko ang aking paglalaba kaya napagisip ko munang magpahinga ng bahagya. Maya maya pa ay dumating na galing trabaho ang aking ama kaya nagtimpla naman ng kape ang aking kapatid. Gabi na rin ng iyon kaya kumain na kaming mag-anak habang nanunuod ng TV ng antukin na ako syempre napagisip ko ng matulog.
      Kinaumagahan Ika-22 na ng Nobyembre inaya ako ng aking ama na magsimba ngunit tumanggi ako dahil na rin sa dami ng aking gagawin. nagalmusal muna ako at nagsimulang gumawa mg mga takdang aralin. Nang magutonm na ako nagpasya na akong kumain kasabay ng aking mag-anak. Pinaghugas mna ako ng aking ina at sinunod ko naman ito para hindi nya na ako pagalitan at mas lalong mapatagal ang aking ginagawa. Natapos naman ako agad doon kun kaya pinagpatuloy ko na ang aking paggwa sa aking takdang aralin. Natapos ko naman ito maya maya kaya dumiretso na ako sa aming palikuran para maligo dahil may pupunta pa ako sa computer shop para gumawa ng mga natitirang gawain. Medyo gabi na rin ng matapos ko ito kumain muna ako at nang antukin ay syempre natulog na.

Si Charles At Rosita Bilang ama at ina

  Isang araw, sa Sitio Ruhat Purok 3 Brgy. Mambugan Antipolo City may isinilang na maganda at kulot na bata pinangalanan nila itong Lovely Rose. Mabilis na lumipas ang panahon 3rd year High School na ang bata at kasalukuyan syang nag-aaral sa Mambugan National High School dyan sa Siruna. Bilang parte ng kanyang pagiging estudyante binigyan sya ng kanyang guro sa Filipino ng takdang aralin tungkol sa pagpapahalaga sa magulang. Habang papaui sya sa kanyang tahanan inisip nya na kung paano nya sisimulan ang kanyang takdang aralin. Nagisip isip sya ngunit hindi nya pa rin alam kung paano. Kaya tinanong nya na lamang ang kanyang sarili " Mahalaga ba sakin sina mama at papa? ", Sinagot nya rin naman ang kanyang sariling tanong, "Syempre magulang ko yun ih.", Nagtanong ulit sya, "Eh gaano sila kahalaga sa akin?", Sinagot nya itong muli, "Hm. Basta sobrang mahalaga yung tipong iisipin mo pa lang na darating yung araw na aalis, iiwan o lilisanin nila ang mundo ay naiiyak kana ganun. Tsaka syempre Dugo't laman nila ko kaya utang na loob ko sa kanila ang buhay ko . Isa pa sila rin yung dahilan kung bakit ako nandito, Sila yung humubog sa pagkatao ko. Sila rin yung nagturo sa akin ng A,E,I,O,U ng BA,BE,BI,BO,BU at iba pa. Khit mnsan pinagagalitan nila ko, kahit minsan nararamdaman kong di nila ko mahal, kahit minsan nararamdaman kong wala silang paki sa akin magulang ko pa rin sila at hinding hindi ako magsisisi doon. Oo minsan naiinis ako sa kanila nagagalit natural lang naman yun ih diba ? pero anong karapatan kong magalit anak lang naman nila ako and its my pleasure :).  Kaya para sa akin, hindi sapat yung salitang salamat ih. Kasi salita lang naman yun ih . Pwedeng yung salamat na yun ay labas sa ilong o kaya naman labag sa loob. Kaya kung magpapasalamat ka wag lang basta salita dapat sabayan mo ng gawa patunayan mo. Pero mahirap kasi yun patunayan ih basta mahalaga sila sakin sabi nga ng ABS-CBN Station ID "Thank you thank you for the love" . Maya maya'y nagulat sya dahil hindi nya namamalayan na nasagot nya na pala ang kanyang takdang aralin. Isa na lang ang kanyang naiisip gawin ang ipadama sa kanyang mga magulang yung totoong ibig sabihin ng salitang pagmamahal at halaga.

BUGSO NG DAMDAMIN versus PAYO NG INA

     Sa kuwento ng Parabula ng Banga, Inaya ng porselanang banga ang bangang lupana maligo sa lawa, Ngunit kahit pinagbawalan na sya ng kanyang ina na huwag makikisama sa hindi nila kauri ay hindi nya pa rin ito pinansin bagkus sumama pa rin ito sa bangang porselana. Sa madaling salita sinuway nya ang utos o ang habilin sa kanya ng kanyang ina kaya sa huli nagsisi sya sa kanyang ginawa at ninais nyang sanay sinunod o nakinig na lamang sya.
    Sa parabulang ito mas naintindihan ko ang panig ng isang magulang. Kung bakit halos lahat sa kanila ay istrikto o parang mas tamang sabihin na lahat sila ay istrikto lalo na sa kanilang anak na babae dahil iniisip lamang pala nila ang kapakanan o ang nakakabuti para dito. At ginagawa lamang nila ito para hindi mapariwara o mawala sa tamang landas ang kanilang anak at marahil ayaw din nila itong pagsisihan sa huli ang maling disisyon na ginawa na maaaring pagdusahan nila habang buhay.
     Sa panig naman ng bangang lupa o ng anak masasabi kong syempre kahit papaano ay naintindihan ko sya dahil maaaring nadala lang sya ng kayang bugso ng damdamin o ng kanyang emosyon kaya hindi nya na naisip kung ano ang pwedeng manyari o ang pwedeng maging resulta ng kanyang gagawin o ginawa.

PROBLEMA vs PANANAMPALATAYA

A no ang nais mong tahakin bilang estudyante, Sa pangako ng diyos ?
       Hindi ko alam kung papaano ko ito sisimulan. Ngunit una sa lahat nais ko syang pasalamatan. Salamat sa lahat ng biyayang iyong ibinibigay hindi man ito lahat mabuti o maganda atleast natututo ako sa lahat ng iyon.
       Ang buhay ay hindi perpekto, Lahat tayo ay may problemang kinahaharap sa pera man, sa pag-ibig, sa buhay, o saan man. Pero ang importante may natutuna tayo doon. May leksyon itong naiiwan at higit sa lahat naniniwala o nanampalataya pa rin tayo sa kanya sa kabila ng mga problema o hirap na ating pinagdadaanan sa buhay.

Kung sa Vatican may Papa Francisco, Sa Mambugan naman may Papa Fernando

                                                     Ang pinapahalagahan kong guro :)

    Sa kanya ko nalaman yung essense ng pagiging estudyante ko , Kung bakit ako nasa school, Kung bakit ako nagaaral at kung bakit ko kailangang magaral. Sa kanya ko natutunan kung paano magpahalaga ng tao, Magpahalaga sa mga taong nakakasalamuha ko, Nasa paligid ko, Maging sa mga kaibigan na meron ako. Sa kanya ko naramdaman yung sinasabi nilang pangalawang magulang, Oo masungit sya, Mataray, Istrikto pero deep inside mabait sya, Sobrang bait nya. Alam ko maraming estudyanteng tulad ko na kapag naririnig ang pangalang 'FERNANDO TIMBAL' natatakot, tumitiklop, napapayuko dahil masasabi kong kadikit na ng pangalan niya ang pagiging disiplinado. Sya yung gurong di ko masasabing pinaka paborito ko pero sya naman yung gurong masasabi kong pinaka pinahahalagahan ko. Sya rin yung gurong naging parte at patuloy na magiging parte na ng aking pagkatao. Oo aaminin ko na sa unang kita ko sa kanya ay takot agad ang naramdaman ko pero sa katagalan nalaman ko yung totoong kahalagahan ng isang gurong katulad niya. At kung sa istorya naman, Diba sa isang istorya kailangang mayroong Climax para maging Interesting ito. Kaya sa istorya ng pagiging High School ko masasabi ko na nangyari yung Climax ng maging Adviser ko siya, Syempre andun yung may lungkot, may galit, may inis, may iyak, may pagod at higit sa lahat andun yung saya. Sayang di ko na makakalimutan dahil tumatak na sa aking isipan, Kaya gusto ko po siyang pasalamatan, Sa lahat ng nagawa niyang kabutihan, Kabutihang aking lubos na pahahalagahan. 

                                                   T H A N K Y O U S I R T I M M Y :) 

Seneysey

     Bakit nga ba mahalagang matuto tayong sumulat at malaman kung ano ang sanaysay ? 
 Bilang isang magaaral sa kasalukuyang panahon, Mahalaga itong malaman dito mo maaaring ilabas ipahayag ang mga nararamdaman, saloobin, o maging hinaing mo. Mahalaga ring matuto tayong sumulat ng sanaysay para malaman natin kung ang mga salitang nararapat nating gamitin sa sanaysay na ating gagawin batay sa paksang gagawan natin ng sanaysay.

Mirror Mirror

                               
           Mirror mirror ang palabas na masasabi kong kumakatawan sa mga kababaihan, Dahil sa palabas na ito naipakita ng mga karakter ang dalawang klase ng kababaihan, Una ang karakter ni  Snow white o mas kilala sa totoong buhay na Lily Colins ang isang klase ng babae na kung saan lumalaban para sa nakararami o para na rin sa ekonomiya at ang isa pang klase naman ng babae na naipakita sa palabas na kinatawan ni Queen o mas kilala sa totoong buhay na Julia Roberts ang isang klase ng babae na lumalaban para sa sariling kapakanan lamang.

Representing all the womens SALUTE

   Bilang isang kababaihan, Para sa akin siguro sa iilang mga bagay masasabi kong sapat na ang karapatan na natatamasa namin. Ngunit masasabi ko rin naman na ito'y kulang pa. Sapat sa iilang mga bagay tulad na lamang ng karapatang makapagaral, makapagdesisyon at iba pa dahil alam naman nating lahat na noong unang panahon ay hindi ito natatamasa ng mga kababaihan at ang alam lang nila tungkol sa mga babae ay palahian lamang at ultimo kasambahay kung ituturing. Kulang naman sa mga bagay tulad ng pantay na pagtingin sa mga babae at lalaki kasi minsan Halimbawa na nga lamang sa pagtatrabaho mas kinukuha nila ang mga lalaki dahil mas malalakas daw ang mga ito. 
   Kaya kung ako ay mabibigyan ng pagkakataon ay naisa ko sanang magkaroon ng 'freedom wall' ang mga babae sa Pilipinas para dito namin mailabas ang mga nararamdaman o hinaing o kung anu pa man.

Tanka at Haiku

                                                                     'Kahapon'
                                                             Sa aking pagkapikit
                                                              Naalalang sandali
                                                               Sana'y magbalik
                                           

                                                                      'Pagsibol'
                                                             Tila isang bulaklak
                                                            Pagmamahal nalanta
                                                               Sana'y magbalik
                                                           Nang madiligang muli
                                                                Lupa ay tigang

Akala ko tao lang ang nasasaktan, Hayop din pala

Bakit kaya may mga taong nananakit ng hayop ? Ano kayang problema ng mga yun ? hahahahha:) Kung ako ang tatanungin , Ewan ang sagot ko. Pero kung sakali man, Maaari kong tingnan ang magiging sagot ko sa positibo at negatibong paraan . Negatibo, Siguro dahil wala trip lang nila, Mga walang magawa sa buhay ganun, Sabi nga sa kanta ni Jugs&Teddy 'Walang basagan ng trip' dba ?, at siguro rin naman hindi pa nila nararanasan kung papaano ang feeling ng masaktan kaya ganoon na lamang sila kung manakit ng mga hayop:(, Sa positibo naman , Maaring ginagawa nila ang mga bagay na ganoon dahil nais nilang matuto ang mga ito. Matutong maging matatag parang sa mga tao diba kapag may mga taong nananakit satin mas lalo tayong tumatatag, Yung tipong papatunayan mo sa taong yun na di ka dapat sinasaktan lang, Gayundin sa hayop halimbawa diba kapag tinatakot o sinasaktan sila mas lalo silang tumatapang, Ngunit gayunpaman syempre nakakaburyong paring isipin na may mga tao palang nananakit ng mga hayop. At ang masaklap pa ay ginagawa pa nila ang mga ito na mapagkikitaan. Siguro ang magiging solusyon nito para sakin ay kung mabibigyan sila ng trabaho na makakatugon sa kanilang mga pangangailangan .

Na-BOB-aliw na ko!---^__^ ni Marj Capendit

Na-BOB-aliw na ko!---^__^ ni Marj Capendit

             http://buhayngnagsusunogngkilay.blogspot.com/2015/08/na-bob-aliw-na-ko.html

 Sa pagbabasa ko ng mga blog ng aking mga kamag-aral ay napukaw ang atensyon ko sa paskil ni Marj na 'Na-BOB-aliw na ko!---^__^' dahil nagandahan ako sa mga sinabi nya na para bagang inspiradong inspirado sya habang ginagawa nya iyon. At nagustuhan ko din kung paano nya ipinaskil ito sa mga rhyme rhyme. Yun lang :)

Byaheng KOREA

Nais mo bang pumunta sa Korea ? Ako hmm, 50-50 Bakit ? ewan ko ih. pero siguro dahil hindi ako fan ng bansang iyon . At siguro rin hindi ako mahilig sa KPOP KPOP na yan . Malay ko ba sa kanila ? English nga di ko maindindihan Korean pa kaya :) Pero syempre syempre syempre minsan ninanais ko pa din na magtungo sa bansang yun. Sino ba naman ang ayaw magpunta sa isang tanyag na lugar tulad ng Korea . Pero ano bang gagawin ko pag nakapunta ko dun ? Hm,
1. Magpapaikot-ikot ako sa airport nila at nanamnamin ang hanging meron sila hanggang sa makabangga ako ng Koreano :) Tulad na lamang ng sa teleseryeng 'OTWOL' at syempre magpapasama na ko sa kanya sa mga susunod kong gagawin :) :)
2.Magpupunta ko sa mga sikat na lugar sa bansa nila tulad ng Jeju at Gangnam.
3.Kukuha rin ako ng mga litrato hanggang sa mapuno ang memory ng cellphone ko
4. Kakain ako ng mga sikat na pagkain sa kanila
5.Bibili ako ng mga bagay bagay na maaari kong ipasalubong sa mga PolygonBabies :)
6-10 Hm, yung iba dun ko na lang gagawin di ko pa alam ih . tsaka na lang pag andun nako :)
SALAMAT :)

Pabeber Months

Hala ? Ber months na .! Hm. Parang di ko naman feel :( Siguro dahil wala pa kong nakikitang kumukutikutitap na mga christmas light sa labas ng bahay namin . At maaari rin namang dahil mainit pa rin ang panahon hanggang ngayon lalo na sa room namin . Hm, Siguro sa ngayon wala pa kong nararamdaman na kakaiba sa ber months. Pero malay ko baka bukas o sa makalawa o sa mga susunod na araw meron na ! Ganyan naman tayo ih diba ? Sa una wala pa tayong nraramdaman pero hindi natin alam nahulog na pala tayo :) maihahalimtulad ko ang  REGALO sa crush mo. Oo sa crush mo . Paano ? Kasi nga diba kapag may crush ka inspiradong inspirado ka o parang mas bagay na sabihin na despiradong despirado ka , Yung tipong gagawin mo lahat magkita lang kayo , matabihan mo lang sya , At higit sa lahat makuha mo lang sya . Parang sa regalo , Syempre kapag pasko diba gustong gusto nating makatanggap o makakuha ng mga ganun ! Yung tipong pupunta ka pa sa ninong at ninang mo at sasabihing 'Namamasko Po ?' para lang makuha yun. gagawa ka ng paraan . Pero gaya ng crush mo dadarating din yung araw na magsasawa at magsasawa ka dito. At hahanap ng mga bagong bagay o kaibigan na magpapasaya sayo ulit tulad ng dati . haha :) kung san san napunta yung ber months ko:) Pasensya po :)

Walang Makakapigil sakin , Tama na yan :)

Bakit mahalaga na magingat sa mga paskil na sasabihin ?
      Una sa lahat , Bkit ka ba nagpaskil ? Kasi may kaaway ? Kasi may pinariringgan ? Kasi may pinatatamaan ? puro tayo kasi pero ano nga ba talaga ang dahilan ? Marami sa atin ang nagpopost sa ibat ibang websites partikular na nga sa facebook ng kung ano anong mga bagay . Isa rin to sa paraan kung paano mo ipapahayag ang iyong damdamin . Ngunit makakasakit ba ako kung sakaling ipost ko ito ? Yan ang tanong na dapat muna nating sagutin bago tayo magpost . Hindi yung " Osige, magpopost ako at walang makakapigil sakin" Tapos ano ? pag nabasa nya syempre magpopost din sya tapos ikaw din pag nabasa mo yung post nya syempre gaganti ka din magpopost ka walang makakapigil sayo ih. Hanggang sa hindi na ito matapos at maging gawi nyo na iyon . Pero naisip ba nati na " Ay pwede naman naming pagusapan, nagpost pa ako " tapos magsisisi ka dahil sabi nga nila nasa huli ang pagsisisi . Wag na nating hintayin pang lumaki  pa ito at magdulot ng mas malaking problema at ng di pagkakaunawaan hanggat maari pagisipan muna natin ang mga bagay na sasabihin ipopost at desisyong gagawin natin bago natin ito gawin dahil may kaakibat itong responsibilidad na mamaari nating pagsisihan . 

NCAElan kaya matatapos to ?

Ano ang mga naramdaman ko sa NCAE ?
     Kinakabahan, Natatakot, Natutuwa, Nalulungkot, at Nalilito yan ang mga naramdaman ko nang magsimula hanggang sa matapos ang NCAE . Kinakabahan dahil baka hindi ko matapos ang pagsusulit . Natatakot dahil baka masungit o mataray ang magbabantay sa amin . Natutuwa dahil hindi ganoon kahihirap ang mga tanong sa test kailangan mo lang ng sintido kumon para masagot ito maliban na lamang sa ACCOUNTANCY na simula pa lamag ay pinadugo na ang utak ko . Nalilito naman dahil mayroong tanong dun na halos pareparehas lang ang pagpipilian kaya mahirap mamili ng sagot . At Nalulungkot naman dahil kahit sandaling oras pa lamang ay namimiss ko na agad ang 9-Antipolo :) 
     Pero sa kabuuan ay naging masaya naman iyon :)

Mini Mini My Nimo

Paano ka magpahayag ng damdamin ?
    Maraming paraan kung paano mo ipapahayag ang iyong damdamin . Nasasayo na kung paano mo ito sasabihin o ipapahayag , depende kung ano ang mas gusto o mas trip mong paraan . Pwedeng pasalita , Halimbawa na lamang kapag may problema ka maaari mo itong sabihin sa matalik mong kaibigan para mabigyan ka naman nya ng payo . Ngunit kung hindi ka naman pinansin ng iyong kaibigan , maaari mo din naman itong isulat , Halimbawa na lamang kapag may diary ka maaari mo itong isulat sa diary para mabawas bawasan naman ang nararamdaman mo . Pero kung wala ka namang mapagsabihan at wala ka ring diary na mapagsusulatan o nawalan ng tinta ang ballpen mo kaya di ka makapagsulat . NO CHOICE na kung baga !  wag kang magalala pwede ka namang magpost at kung gusto mong maitago ang iyong identity edi "MagMambuganFiles" :) 
    Pero ako, nagpapahayag ako ng damdamin sa pagsasabi ko sa aking mga kaibigan ng nararamdaman ko na kung minsan pa nga'y pinagtatawanan ako dahil akala nila' biro-biro lang iyon . Kaya ngayon mas minamabuti ko na lamang na isulat na lang sa aking diary :)

Mga Inaasahan sa Ikalawang Markahan

       Sa unang markahan, Kung natuwa, sumaya, nalungkot, hinagpis ang naramdaman ko. Inaasahan ko naman sa ikalawang markahan na mas lalala pa ito na kung dati ay Tuwa at Saya lamang ang , Ngayon naman ay mas matutuwa pa ako at mas sasaya sa mga mangyayari . At kung dati na lungkot at hinagpis lang ay maaaring mag level up din ito at mas lalong  hihirap ang mga talakayan . Pero ganunpaman ay excited pa rin ako sa mga mangyayari ngayong ikalawang markahan .

Mga Karanasan sa Unang Markahan

        Sa unang markahan, tinalakay namin ang ibat ibang bansa sa Asya . Ang Thailand, Indonesia, Singapore, at Pilipinas . Sa Thailand pinagaralan ang Alamat ni Prinsesa Manorah ata ang kahulugan ng alamat. Sa Singapore naman pinagaralan ang isang akdang pinamagatang ang "Ang Ama" , ata ang kahulugan ng maikling kwento . Habang sa Indonesia naman pinagaralan ang  sanaysay na "Kay Estella Zeehandelaar" at ang ibat ibang uri ng sanaysay . At ang huli ay ang sa Pilipinas dito naman tinalakay ang tulang "Kultura: Ang Pamana ng nakaraan , Regalo g kasalukuyan at Buhay ng kinabukasan" . Tuwa, Saya, Lungkot, Hinagpis na naramdaman ko sa markahang ito Sya at Tuwa dahil sa tuwing may gagawing pangkatang gawain ay laging nangunguna ang aming grupo :). Atsaka minsan kapag nagtatalakay ang aming guro ay nakakatawa . Lungkot at Hinagpis naman kapag kami ay pinapagalitan ng aming guro at kapag hindi nakapaghanda ang aming grupo sa gagawing pangkatan. Ganunpaman, Sa kabuuan naging masaya ako at tiyak ko rin namang naging masaya din ang aking mga kamagaral .

Dalawang araw ng Kasiyahan

        Noong August 08, 2015, Sabado . Ito ay ang aking kaarawan kaya pagkagising na pagkagising ko ay binati na agad ako nila mama, Maaga akong gumising noong araw na iyon sapagkat mayroon kaming gagawin na Activity (LDP) sa Mayamot . Kaya kumain n ako naligo sumunod ay naghanda na . Sa aking pagdating sa aming paaralan ay agad na akong kinantahan ng "Happy Birthday " ng akin mga kamag-aral sa pangunguna ng aking mga magagandang kaibigan :) na akin namang labis na ikinatuwa , Sa paglipas naman ng mga oras ay nagtungo na kami sa Mayamot . Pagdating namin doon ay syempre naglibot libot muna kami at saka pumila sa court para sa pagsisimula ng LDP . Una ay ipinakilala muna ang mga ng adviser ng RCY  ng bawat school , Habang hinihintay ang speaker ng aktibidad na iyon ay nakaisip si Sir Jumawid (Adviser ng RCY ng Muntindilaw) ng isang activity . At ito ay sumayaw at kumanta , at syempre di naman nagpatalo ang mga kaklase ko kaya sumayaw naman kami at kumanta . Kahihiyan ang nangyari para sa akin noong araw na iyon . Pero okay lang dahil naging dahilan naman iyon ng labis na pagkatuwa ng bawat isa . Makalipas ang ilang oras ay dumating na nga ang aming speaker at agad naman nya kaming iginrupo sa labing dalawa na labis ko namang ikinatuwa dahil naging kagrupo ko si Iwag .Pagkatapos ay binigyan kami ni Kuya Dan (Speaker) ng oras para bumuo ng pangalan ng aming grupo . Kaya nagkaroon agad ako ng mga bagong kaibigan , Nagdaan ang mga oras at uwian na namin kaya sinundo na kami ng aming service na BUS (BUS-URAHAN) :) ito ay masasabing kong pinaka masayang kaarawan ko dahil sa mga di makakalimutang pangyayari doon . Ng makarating na ako sa aming tahanan ay agad ko namang ikinuwento ang mga nangyare sa aking kapatid kaya nainggit sya :) pagkatapos namin magkuwentuhan ay kumain na ako at maya maya pa ngay natulog na . 

     Kinaumagahan August 09, 2015 ay maaga ulit akong nagising katulad ng karaniwan kong ginagawa ay kumain na ako, naligo at naghanda ng muli para pumunta sa aming paaralan . Sa Mayamot una ay nagtest muna kami at nakapasa naman ako , pagkatapos ay kumain muna akmi ng tanghalian atnaglaro ng kung ano ano . masaya ngunit nakakabitin ang naramdaman ko pagkatapos noon . Lumipas ang mga oras ay tapos na ang LDP kaya agad agad naman kaming pumunta sa aming bahay dahil naghanda ako ng kaunting pagkain para sa nakalipas kong kaarawan . Bitin man ang pagkain ay tiyak ko namang naging masaya sila dahil sa mga biruang nangyare . Pagkauwi ng mga bisita ko ay agad na akong kumain at natulog na dahil napagod ako ng sobra . 

Ang maboritong Maikling Kwento ni Rose

Ano ang paborito kong Maikling Kwento ?

       Ang kwento ni "Tusong Matsing at si Pagong" ang paborito kong maikling kwento dahil sa kwentong ito na nang makakita si Matsing at Pagong ng isang puno ng saging at umiral kay Matsing ang pagiging tuso niya at kay Pagong naman na gumamit ng isip sa pagdedesisyon. Ayan ang paborito kong maikling kwento dahil para sa akin masasabi kong pati sa totong buhay o sa panahon natin ngayon ay mayroong mga taong Tuso sa pera man o sa pagkain o kahit saan. Pero syempre kung mayroong mga taong tuso syempre mayroon ding mga taong katulad ni Pagong na mabait at gumagamit ng isip sa pagddesisyon at hindi nagpapaapekto sa mga tusong katulad na nga lamang ni Matsing.

Ang paboritong kanta ni Rose

                                                          Lyrics ng "PUMAPAG-IBIG" 

                                                       Hashtag in love pumapag-ibig

                                                       Paselfi-selfie lang kumuha
                                                   Nang bigla syang nandyan nang sumali
                                                      Pasenti-senti lang nung una
                                                   Nang biglang napalitan ng smiley
                                                          Abot-tengang napangiti
                                                            Hindi ko napigilan
                                                        Parang kulang ang sandali
                                                            At kay bilis naman   

                                                         Teka lang muna wait

                                                      Ganito pala ang pumapag-ibig

                                                     Napapa-sing-along sa love song
                                                           Woh oh oh parapapa
                                                          Teka lang muna wait
                                                    Kalito pala ang pumapag-ibig
                                                   Madrama parang telenobela
                                                    Araw-gabi hindi na mapakali
                                                      Alam na pag may time
                                               Hashtag #inlab pumapag-ibig
                                                                   Fine 

     Ang paborito kong kanta ay "PUMAPAG-IBIG ni Marion Aunor" dahil para sa akin ang kantang ito ay sumasalamin sa mga kabataang katulad ko. Simple lang ang kantang ito kaya gusto ko siya at kahit na ito ay papalaos na at marami ng sumisikat na mga bagong kanta ngayon tula na nga lamang ng kantang "Flashlight" at "See you again" at iba pa ay okay lang hindi ko pa din papalitan ito dahil ito ang aking #PaboritoKongKanta :)             

Katangian ng Kaibigan :)

Katangian ng Kaibigan 

    Ang mga katangian na gusto ko sa isang kaibigan ay syempre una sa lahat MABAIT na kahit anong sabihin o kahit anong gawin mo sa  kanya ay okay lang . Pangalawa ay MAPAGBIGAY hindi kuripot o madamot yung kunware manghihiram ako  sa kanya ng isang bagay o anu man . Hindi sya magdadalawang isip na pahiramin ako nun. Sunod ay MASIPAG syempre MATALINO at medyo MATARAY o MASUNGIT. Sama na rin natin yung MAINGAY o MADALDAL tsaka PALABIRO kasi kapag may kaibigan kang madaldal o palabiro hindi magiging boring ang buhay mo . At higt sa lahat, ang gustong gusto kong katangian ng kaibigan ko ay NAGPAPAUTANG :) yun lang .

ako si ROSE

                                                                                   https://scontent-lax1-1.xx.fbcdn.net/hphotos-xtp1/v/t1.0-9/11817281_1009441955753859_1754756154075679724_n.jpg?oh=439046c40b0f0821a1c1cd322e86055e&oe=5637B5ED 

sila ang aking mga kaibigan<3 lagi akong tinutulungan para sialang magician . pero laging namamantsahan :) ipahid, pputiin, labhan :) gumagawa ng paraan kahit na namamantsahan hehehe :) pero bago ko sila ipakilala . Syempre ako muna ! blog ko to e .
 ako si Lovely Rose Griarte . Labing apat na taong gulang . At nakatira ako sa Sitio Ruhat Purok 3 Mambugan Antipolo City . Pangatlo rin ako sa magkakapatid :)
 Ayaw na ayaw kong tinatawag akong ROSE pero simula nung tinawag ako ng teacher ko sa english ng rose ! syempre nagustuhan ko na din :) yun lang :)